Dziesięć przykazań według Księgi Wyjścia 20 (Exodus 20)

20 I Bóg Wszechmogący (אֱלֹהִ֔ים) wypowiedział te wszystkie słowa, mówiąc:

2 Ja jestem JHVH (יְהוָ֜ה), twój Jeden Przepotężny (אֱלֹהֶ֑֔יךָ), który cię wywiódł z kraju Egipt, z domu niewoli.

3 Nie będziesz miał dla siebie bogów innych przed Moim Obliczem.

4 Nie rób dla siebie żadnego obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa rzeczy w niebiosach powyżej, ani rzeczy na ziemi poniżej, ani co w wodzie pod ziemią.

5 Nie wolno tobie się kłaniać przed nimi ani im służyć: bo Ja, JHVH (יְהוָ֤ה), twój Jeden Przepotężny (אֱלֹהֶ֙יךָ֙), Jestem bogiem (אֵ֣ל) zazdrosnym, wzywającym do odpowiedzialności za grzechy ojców ich dzieci do trzeciego i czwartego pokolenia tych co mnie nienawidzą;

6 okazującym lojalność przymierza (חֶ֖֙סֶד֙) tysiącom tych, którzy Mnie miłują i przestrzegają Moich przykazań.

7 Nie wolno tobie używać Imienia JHVH (יְהוָ֥ה) twego Jednego Przepotężnego (אֱלֹהֶ֖יךָ) lekkomyślnie; gdyż JHVH nie osądzi niewinnym tego kto używa Imienia Jego lekkomyślnie.

8 Pamiętaj sobotę, aby ten dzień zachowywać świętym. 

9 Sześć dni sobie pracuj, i wykonaj całą swoją robotę:

10 Ale siódmy dzień to sobota YHWH (לַיהוָ֣ה) twego Jednego Przepotężnego (אֱלֹהֶ֑֗יךָ): w tym dniu nie wolno Ci robić żadnej pracy, ani tobie, ani twojemu synowi, ani twojej córce, ani twojemu pracownikowi, ani twojej pracownicy, ani twojemu bydłu [zwierzęciu], ani obcemu co się zatrzymuje w obrębie twoich bram:

11 Ponieważ w sześć dni JHVH (יְהוָ֜ה) zrobił niebo i ziemię, i morza, i wszystko co w nich jest, i odpoczywał siódmego dnia: z tego powodu JHVH (יְהוָ֜ה) pobłogosłąwił dzień sobotę, i uświęcił go.

12 Szanuj (כַּבֵּ֥ד) twojego ojca i twoją matkę: tak aby twoje dnie były długie w kraju który JHVH (יְהוָ֥ה), twój Jeden Przepotężny (אֱלֹהֶ֖יךָ), tobie daje.

13 Nie popełniaj (zbrodni) zabójstwa (לֹ֥֖א אֱלֹהֶ֖יךָ).

14 Nie popełniaj cudzołóstwa.

15 Nie kradnij.

16 Nie zdawaj fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.

17 Nie pożądaj domu bliźniego swego, nie pożądaj żony bliźniego swego, ani jego pracownika, ani jego pracownicy, ani jego wołu ani jego osła, ani żadnej rzeczy która należy do twojego bliźniego.

18 I wszyscy ci ludzie widzieli grzmoty i błyskawice, i hałas trąby, i górę dymiącą: i kiedy ci ludzie zobaczyli to, odstąpili i stanęli od niej z daleka.

19 I oni powiedzieli do Mojrzesza, Ty mów do nas, i my usłyszymy: ale niech Bóg Wszechmogący (אֱלֹהִ֖ים) do nas nie przemawia, bo poumieramy.

20 I Mojrzesz powiedział do ludu, Nie bójcie się: gdyż Bóg Wszechmogący (הָאֱלֹהִ֑ים) przybył aby Wam udowodnić (abyście mogli sprawdzić), i po to aby lęk przed nim był przed Waszym obliczem, abyście nie grzeszyli.

21 I lud stanął w oddaleniu, a Mojrzesz przybliżył się do tej gęstej ciemności, w której był bóg, Bóg Wszechmogący (הָאֱלֹהִֽים).

22 I powiedział JHVH (יְהוָה֙) do Mojrzesza, Więc ty powiedz dzieciom Israela, Wyście widzieli, że ja przemówiłem do was z nieba.

23 Nie róbcie obok Mnie bóstw ze srebra, ani nie róbcie sobie bóstw ze złota.

24 Ołtarz z ziemi zbudujcie dla mnie, i na nim ofiarujcie wasze ofiary całopalone, wasze ofiary na pokój, wasze owce i wasze woły: we wszystkich miejscach gdzie ja zapiszę moje Imię, ja przybędę do ciebie, i ja ciebie pobłogosławię.

25 A jeśli zbudujecie dla Mnie ołtarz z kamienia, nie masz używać ciosanego kamienia: bo kiedy podniesiesz nad niego swoje narzędzie, to go sprofanowałeś.

25 Również nie wchodź po schodach na mój ołtarz, aby twoja nagość nie została na nim odkryta.


Przypisy

“Szanuj ojca swego i matkę twoją”: słowo czcij/szanuj (כַּבֵּ֥ד) posiadało w antycznym języku hebrajskim również inne znaczenie, mianowicie: znosić uciążliwość. To przykazanie nakazuje zatem głęboki szacunek dla rodziców oraz (bez względu na to jak uciążliwą) opiekę nad nimi.

Przykazanie “Nie popełniaj (zbrodni) zabójstwa” zawiera słowo mocniejsze niż “nie zabijaj”, jednak nieco łagodniejsze niż “nie morduj”; zakaz obejmuje zatem także taki akt pozbawienia życia, który nie stanowi morderstwa! Jednocześnie to przykazanie nie zabrania pozbawienia życia w przypadku uzasadnionym dobrem wyższym, jak np. w przypadku egzekucji zbrodniarza celem oczyszczenia społeczności ze zła, pozbawienia życia przeciwnika w toku bitwy lub w rezultacie aktywnej obrony własnego zdrowia lub życia. 

Twój Bóg Przepotężny (אֱלֹהֶ֑֗יךָ) [’ĕ·lō·he·ḵā], oraz

Twój Bóg Przepotężny (אֱלֹהֶ֙יךָ֙) [eh-lo-hey-kha]: rzeczownik rodzaju umęskiego w liczbie mnogiej; ostatni znak w słowie (אֱלֹהֶ֙יךָ֙) to (ךָ֙) dopełniacz liczby pojedynczej rodzaju męskiego w drugiej osobie.

Bóg Najwyższy (הָאֱלֹהִֽים) [hā·’ĕ·lō·hîm]: rzeczownik rodzaju męskiego w liczbie mnogiej (to słowo w tym rozdziale Pisma Świętego zachowuje się gramatycznie jak rzeczownik rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej). 

Litera ה (Heh, brzmi jak H) to przedimek określony (w języku angielskim ‘the’).

Ofiara (cało)palona ma w języku greckim Nowego Testamentu odpowiednik w słowie holocaust, które przyjęło się we współczesnym języku angielskim (Holocaust) w znaczeniu “zagłada ludności żydowskiej w okresie II wojnie światowej“.

 

Źródła:

http://biblehub.com/interlinear/exodus/20-1.htm

http://biblehub.com/text/exodus/20-5.htm

http://scholarsgateway.com/parse/%D7%90%D6%B1%D7%9C%D6%B9%D7%94%D6%B6%D7%99%D7%9A%D6%B8

Genesis: Księga Rodzaju/Stworzenia – Rozdział II

Ukończone były niebo i ziemia, i wszelcy ich różnorodni mieszkańcy.

2 I do siódmego dnia (הַשְּׁבִיעִי) Bóg Wszechmogący zakończył swoją pracę którą był zdziałał; i odpoczął siódmego dnia od całej Jego pracy, którą był zdziałał.

3 I Bóg Wszechmogący pobłogosławił ten siódmy dzień, i uświęcił go, gdyż w nim On odpoczął od wszystkiej Jego pracy jaką był stworzył i zdziałał.

4 Te te pokolenia niebiosów i tej ziemi, kiedy zostały stworzone, w dniu, kiedy uczynił PAN YHWH Bóg Wszechmogący tę ziemię i niebiosa,

5 I każda roślina polna zanim znalazła się w ziemi, i każde zioło pola zanim urosło: gdyż PAN YHWH Bóg Wszechmogący jeszcze nie spowodował był deszczopadu na ziemię, i żaden człowiek nie do uprawiania ziemi.

6 Ale podnoisła się rosa z ziemi i nawilgociła całą powierzchnię gruntu.

7 I PAN YHWH Bóg Wszechmogący uformował człowieka z pyłu ziemi, i wdechnął w jego nozdrza oddech życia; i człowiek stanął się żyjącą duszą.

8 I PAN YHWH Bóg Wszechmogący posadził ogród na wschód w Edenie; i tam On umieścił człowieka, którego uformował.

9 A z ziemi spowodował PAN YHWH Bóg Wszechmogący aby rosło wszelkie drzewo przyjemne z wyglądu, i właściwe na pożywienie; drzewo życia również było w środku tego ogrodu, i drzewo znajomości dobra i zła.

10 I rzeka wyszła z Edenu aby nawilżać ten ogród; i stamtąd została rozdzielona, i stała się czterema źródłami.

11 Nazwa pierwszego jest Pison: to ta rzeka, która obejmuje całą krainę Havilah, gdzie jest złoto;

12 A złoto tej krainy jest dobre: tam jest bdellium i kamień onyks.

13  A nazwa drugiej rzeki jest Gihon: ta sama co obejmuje całą krainę Etiopii.

14 A nazwa trzeciej rzeki jest Hiddekel: ta co płynie w kierunku wschodniej Asyrii. A czwarta rzeka to Eufrat.

15 I PAN YHWH Bóg Wszechmogący wziął człowieka, i umieścił go w ogrodzie Eden aby człowiek go pielęgnował i się nim opiekował.

16 I PAN YHWH Bóg Wszechmogący polecił człowiekowi, mówiąc, Z każdego drzewa w tym ogrodzie możesz swobodnie jeść:

17 Ale z drzewa znajomości dobra i zła nie wolno tobie jeść: ponieważ tego samego dnia co byś zjadł z niego, kiedy umrzesz to rzeczywiście umrzesz!

18 I PAN YHWH Bóg Wszechmogący powiedział, Nie dobrze aby człowiek był sam; Ja mu uczynię ratunek (עֵ֖זֶר) w postaci jego (וֹ) bliskiego odpowiednika (כְּנֶגְדּֽוֹ).

19 I z samego gruntu PAN YHWH Bóg Wszechmogący uformował każdą zwierzynę polną, i każde ptactwo powietrza; i przyprowadził je do Adama aby zobaczyć, jak by je Adam nazwał: i jakkolwiek Adam by nie nazwał każdego żyjącego stworzenia, taka była jego nazwa.

20 I Adam przydał nazwy każdemu bydłu, i ptactwu powietrznemu, i każdemu zwierzakowi pola; ale dla Adama ratunek (עֵ֖זֶר) w postaci jego (וֹ) bliskiego odpowiednika (כְּנֶגְדּֽוֹ) się nie znalazł.

21 I PAN YHWH Bóg Wszechmogący sprawił, że głęboki sen spadł na Adama, i ów zasnął: i On wyjął jedno z jego żeber, i zakleił jego ciało poniżej;

22 I z tego żebra, które PAN YHWH Bóg Wszechmogący wyjął z mężczyzny, stworzył kobietę, i przyprowadził ją przed mężczyznę.

23 I Adam powiedział, To jest wreszcie kość z mojej kośći, ciało z mojego ciała: niech ona się nazywa kobietą (אִשָּׁ֔ה), gdyż z wewnątrz (מֵ) mężczyzny (מֵ אִ֖ישׁ) została ona wyjęta.

24 Zatem niech mężczyzna opuści swego ojca i matkę, i niech się przyłączy do swojej żony: niech staną się jednym ciałem.

25 I obydwoje byli nadzy, mężczyzna i jego małżonka, i nie odczuwali wstydu.

 


 

To tłumaczenie uwzględnia następujące cechy hebrajskiego oryginału:

1. Święty Tytuł Boga jako Stwórcy i Święte Imię Boga

Święty Tytuł Boga jako Stwórcy to Elohim (אֱלֹהִ֧ים), w najbliższym oryginałowi znanym tłumaczeniu Bóg Wszechmogący. Śwęte Imię Boga to YHWH, zazwyczaj nieprawidłowo tłumaczone jako PAN. “PAN Bóg” jest zatem tłumaczeniem niepełnym i częściowo błędnym. Bardziej prawidłowe tłumaczenie YHWH (יְהוָ֨ה) Elohim (אֱלֹהִ֧ים) to JHWH Bóg Wszechmogący.

Ze względu na specyfikę języka hebrajskiego zapis JHWH obejmuje wyłącznie spółgłoski. Ponieważ język hebrajski Pisma Świętego pomija samogłoski, poprawna wymowa Świętego Imiona Boga (Yahweh/Jechowa) jest wyłącznie domyślna. Powszechnie przyjęte tłumaczenie jako PAN (pisane samymi dużymi literami) jest natomiast niepoprawne i nie znajduje uzasadnienia w Piśmie Świętym.

Biblijne tłumaczenia często zafałszowują ponadto znaczenie 2:17 oraz 2:18.

2. Ostrzeżenie przed drugą śmiercią (nie pierwszą śmiercią!)

2:17: umierasz-umrzesz 

Hebrajski oryginał ostrzega “umrzesz to naprawdę umrzesz” używając czasownika “umierać” (מ֥וֹת) dwukrotnie, przy czym po raz drugi zdecydowanie bardziej definitywnie (“kiedy umrzesz to rzeczywiście umrzesz”). W tym wersie najwyrażniej jest zatem mowa o drugiej śmierci (w związku z czym tłumaczenie “jeśli zjesz (…) to na pewno umrzesz” byłoby błędne!). Z tego również wynika, że pierwsza śmierć już istniała w Raju; dusza była natomiast nieśmiertelna, co się zmienia dopiero na skutek grzechu.

3. Wers 2:18 w hebrajskim oryginale zawiera słowa ezer kenegdo (עֵ֖זֶר כְּנֶגְדּֽוֹ), których nie odzwierciedla poprawnie żadne z powszechnie znanych tłumaczeń (włącznie z AKJV), w związku z czym pojęcie ezer kenegdo wymaga wyjaśnienia.

Powszechnie przyjęte tłumaczenie ezer kenegdo (עֵ֖זֶר כְּנֶגְדּֽוֹ) jest błędne zarówno w języku polskim jak i w angielskim (włącznie z AKJV, gdzie mowa jest o “help meet”).

R. David Freedman i inni wskazują, że hebrajskie słowo ezer (użyte 21 razy w Starym Testamencie, między innymi tutaj) – oznaczjące tyle co potężna pomoc, wręcz ratunek (lub osobę, która taką pomoc umożliwia) – opiera się na korzeniu, z którego wywodzą się następujące dwa słowa:

  • `-z-r: “uratować, zbawić, ocalić”, jak kiedy sam Bóg Wszechmogący przybywa z pomocą Izraelitom w bitwie;
  • g-z-r: “być silnym”, jak kiedy sam Bóg używa swojej potężnej mocy aby ocalić Wybrany Lud nadprzyrodzoną siłą.

Różnicę między tymi słowami stanowi pierwsza hebrajska litera (dzisiaj cicha, w antyku wymawiana gardłowym dźwiękiem wytwarzanym głęboko w krtani, który zachował się w nazwach miejsc geograficznych jak Gaza czy Gomorrah). Współcześnie mamy podstawę wierzyć, że chodzi głównie nie o aspekt siły fizycznej, a o aspekt ocalenia, uratowania. Tą interpretację potwierdza kontektst, w jakim to słowo pojawia się w Piśmie Świętym, zawsze bardzo konsekwentnie w odniesieniu do mocy Boga w sensie potężnego wybawiciela (np. Deut. 33:26 i Deut. 33:29), co wyklucza jakąkolwiek interpretację, która pozwalałaby wnioskować na podrzędność kobiety. Bóg Zbawca nie jest podrzędnym pomocnikiem a potężnym zbawcą, dlatego to samo słowo nie może być tłumaczone w sposób, który by inferował podrzędność kobiety wobec mężczyzny w oparciu o Pismo Święte!

Znaczenie słowa kenegdo (כְּנֶגְדּֽוֹ), które w całym Piśmie Świętym zostało użyte jeden jedyny raz właśnie w tym wersie (jako wyrażenie przyimkowe), daje się zrozumieć dopiero po rozbiciu na człony:

  • כְּ = przyimkowy przedrostek “jak”, nieoddzielny od następującego przyimka/rzeczownika i modyfikujący jego znaczenie;
  • נֶגֶד = przyimek “naprzeciw” (w sensie bliskości) używany w roli rzeczownika “przeciwieństwo” (alternatywne znaczenia: książę lub przywódca!);
  • וֹ = przyrostek zaimkowy trzeciej osoby męskiej liczby pojedynczej “jego”.

Dwa pierwsze człony tego wyrażenia przyimkowego są spotykane także w innych antycznych pismach hebrajskich o charakterze religijnym, gdzie one podkreślają bliskość i równorzędność.

W związku z powyższym najwierniejsze możliwe tłumaczenie na język polski (opisowe z braku bezpośredniego odpowiednika) jest następujące:

ratunkiem będzie istota (עֵ֖זֶר) jemu podobna (כְּ) jako bliski (נֶגֶד) odpowiednik (w sensie: “równorzędny towarzysz na jego miarę, który go uratuje [z jego stanu przykrej samotności]“)

 

czyli innymi słowy:

ratunek (עֵ֖זֶר) w postaci jego (וֹ) bliskiego odpowiednika (כְּנֶגְדּֽוֹ).

Cała esencja tego wyrażenia leży w możliwości bliskiego sprzymierzenia lub przeciwnictwa równoważnych sił. W żadnym przypadku nie chodzi tutaj o ustanowienie stosunku podrzędności, gdyż Bóg Wszechmogący, którego czyny są określone słowem ezer, nie jest niczyim “asystentem” a jest nadrzędny wobec tych, którym pomaga. Ten fakt całkowicie wyklucza tłumaczenia zakorzenione w tradycji społecznej.

Zamiast na siłę dopasowywać Pismo Święte do współczesnego czy historycznego porządku społecznego należy dążyć do tego, aby Święte Słowo jak najwierniej przekazać z pokolenia na pokolenie na podstawie hebrajskiego oryginału Pisma Świętego, który był zainspirowany Duchem Świętym i wyrażony w językach ówczesnym czasów, nie natomiast w nowoczesnych językach (włącznie ze współczesnym hebrajskim).

 

Interesujące komentarze:

http://scholarsgateway.com/commentary/ALL/Genesis/2:2

http://biblehub.com/interlinear/genesis/2-1.htm

Jedna możliwa interpretacja Ezer Kenegdo

Genesis: Księga Rodzaju/Stworzenia – Rozdział I

Na początku Bóg Wszechmogący stworzył niebo i ziemię.

2 I ziemia była bez kształtu, i pusta; i ciemność ponad obliczem głębi. I Duch Boga Wszechmogącego przemieszczał się ponad obliczem wód.

3 I Bóg Wszechmogący powiedział, Niech będzie światło: i było światło.

4 I Bóg Wszechmogący widział światło, że dobre: i Bóg Wszechmogący oddzielił światłość od ciemności.

5 I Bóg Wszechmogący nazwał światłość Dniem, i ciemnośc nazwał Nocą. I ten wieczór i ranek były pierwszym dniem.

6 I Bóg Wszechmogący powiedział, Niech będzie firmament pośrodku wód, i niech on oddzieli jedne wody od innych wód.

7 I Bóg Wszechmogący uczynił ów firmament, i oddzielił wody kóre pod firmamentem od tych wód które ponad firmamentem: i tak się stało.

8 I Bóg Wszechmogący nazwał ów firmament Niebo. I ów wieczór i ranek były drugim dniem.

9 I Bóg Wszechmogący powiedział, Niech wody pod niebem zbiorą się razem w jednym miejscu, i niech suchy ląd się ukaże: i tak się stało.

10 I Bóg Wszechmogący nazwał suchy ląd Ziemią, a wspólność wód nazwał Morzami: i Bóg Wszechmogący widział, że dobre.

11 I Bóg Wszechmogący powiedział, Niech ziemia wyda trawę, zioło przynoszące nasienie, drzewo owocowe przynoszące owoc swojego rodzaju, którego nasienie w nim samym, ponad ziemią: i tak się stało.

12 I ziemia wydała trawę, zioło noszące nasienie swojego rodzaju, i drzewo co wydaje owoce, którego nasienie w nim samym, swojego własnego rodzaju: i Bóg Wszechmogący zobaczył, że dobre.

13 I ten wieczór i ranek były trzecim dniem.

14 I Bóg Wszechmogący powiedział, Niech będą światełka w firmamencie nieba żeby odddzielić dzień od nocy; i niech będą jako znaki, i na sezony, i na dnie, i lata;

15 I niech będą na światła w firmamencie nieba żeby oddawały światło na ziemię: i tak się stało.

16 I Bóg Wszechmogący zrobił dwa wielkie światła; większe światło aby regulowało dzień, i mniejsze światło żeby regulowało noc: a także gwiazdy.

17 I Bóg Wszechmogący umieścił je w firmamencie nieba żeby dawały światło na ziemię,

18 I aby regulowały dzień i noc, i oddzielały światłość od ciemności: i Bóg Wszechmogący widział, że dobre.

19 I ten wieczór i ranek były czwartym dniem.

20 I Bóg Wszechmogący powiedział: Niech wody rodzą obficie ruszające się żywe stworzenie, i ptactwo niech lata ponad ziemią w otwartym firmamencie nieba.

21 I Bóg Wszechmogący stworzył olbrzymie wieloryby, i każde żyjące stworzenie co się rusza, które wody obficie rodziły, według jego własnego rodzaju, i każde uskrzydlone ptactwo według jego rodzaju: i Bóg Wszechmogący widział, że dobre.

22 I Bóg Wszechmogący pobłogosławił je, mówiąc, Bądźcie płodne, i mnóżcie się, i wypełnijcie wody w jeziorach i morzach, i niech się ptactwo mnoży na ziemi.

23 I ten wieczór i ranek były piątym dniem.

24 I Bóg Wszechmogący powiedział: Niech ziemia wyda żyjące stworzenie według własnego rodzaju, bydło, pełzającą rzecz, i zwierzę lądowe według swojego rodzaju: i tak się stało.

25 I Bóg Wszechmogący stworzył zwierzynę lądową według swojego rodzaju, i bydło według ich rodzaju, i każdą rzecz która pełza nad ziemią według swego rodzaju: i Bóg Wszechmogący widział, że dobre.

26 I Bóg Wszechmogący powiedział, Niechże stworzymy człowieka na nasz obraz, według naszego podobieństwa: i niech mają przywództwo nad rybą morza, i ptactwem powietrza, i nad bydłem, i nad całą ziemią, i nad wszelką pełzającą rzeczą co pełza po ziemi.

27 Tak Bóg Wszechmogący stworzył człowieka na jego obraz, na obraz Boga Wszechmogącego stworzył On jego; płci męskiej i żeńskiej stworzył On ich.

28 I Bóg Wszechmogący pobłogosławił ich, i Bóg Wszechmogący powiedział do nich, Bądźcie płodni, i mnóżcie się, i na nowo uzupełnijcie ziemię i podporządkujcie ją sobie: i obejmijcie władztwo nad rybą jeziora i morza, i nad ptactwem powietrza, i nad każdym żyjącym stworzeniem co się porusza ponad ziemią.

29 I Bóg Wszechmogący powiedział, Popatrzcie i zapamiętajcie, Ja dałem Wam każde zioło co wydaje nasienie, które gdziekolwiek na powierzchni calusieńkiej ziemi, i każde drzewo, które wydaje owoc drzewa niesiącego nasiono; wam niech to będzie zamiast mięsa.

30 I każdemu zwierzęciu lądu, i każdemu ptactwu powietrza, i każdej rzeczy co pełza po ziemi, w którym życie, każde zielone zioło zamiast mięsa: i tak się stało.

31 I Bóg Wszechmogący widział każdą rzecz którą był stworzył, i, popatrz i zapamiętaj, wszystkie były bardzo dobre. I ten wieczór i ranek były szóstym dniem.


Przypisy

W przeciwieństwie do innych tłumaczeń powyższego rozdziału, Biblia Husarska w Tłumaczeniu Nawróconego Grzesznika uwzględnia:

1. Tytuł Boga Wszechmogącego jako Stwórcy będącego Sędzią Najwyższym, Elohim (אֱלֹהִ֑ים) (warto porównać z wersem Exodus 7:1)

Bóg jako Stwórca posługuje się tytułem Elohim (אֱלֹהִ֑ים). Jest to słowo niezwykle interesujące z punktu widzenia budowy jak również znaczeniowych implikacji jego formy gramatycznej i zachowania w zdaniu.

Język hebrajski Pisma Świętego nie odróżnia pisowni dużymi i małymi literami; dlatego w celu podkreślenia godności Boga jako jedynego Boga Wszechmogącego – co w języku polskim odzwierciedla się za pomocą pisowni dużą literą męskiego rzeczownika w liczbie pojedynczej – w języku hebrajskim Pismo Święte używa słowa “bóg” w liczbie mnogiej rodzaju męskiego z czasownikami, przyimkami i przymiotnikami w liczbie pojedynczej rodzaju męskiego!

(To ma niezwykle interesujące implikacje w Księdze Wyjścia/Exodus 7:1, gdzie Bóg Wszechmogący nówi Mojrzeszowi, że uczynił go w oczach Faraona… ucieleśnieniem Boga Wszechmogącego, tytułując go właśnie jako Elohim/elohim.)

Hebrajskie słowo “bóg” (w języku polskim pisane małymi literami) w Piśmie Świętym określa natomiast fałszywych bogów, których jakiekolwiek czczenie jest według Dekalogu surowo zabronione. Istnieje zatem tylko jeden Bóg Wszechmogący. Działając jako Stwórca używa On w języku hebrajskim tytułu Elohim. 

Jedynym wyjątkiem od tej powyższej reguły jest wers 1:26, w którym Bóg Wszechmogący oświadcza “Niechże stworzymy”. Powstaje tutaj pytanie, czy Bóg Wszechmogący (Elohim) zwraca się wyłącznie do siebie czy jeszcze do jakiejś innej Osoby jako współuczestnika aktu stworzenia świata albo jego świadka.

Ze względu na całkowity brak interpunkcji w hebrajskim oryginale interpretacja może się czytelnikowi nasunąć jedynie w kontekście pozostałych Ksiąg Pisma Świętego.

2. Pojęcie Ducha (ר֣וּחַ) Bożego: Obecność Duchowa Boga Wszechmogącego

Duch Święty jest jednym z centralnych pojęć wielu kościołów chrześcijaskich; antyczny język hebrajski przekazuje o Duchu Boga wiele więcej informacji niż zostało przejętych przez owe kościoły, których teologia opiera się o (mniej lub bardziej niedoskonałe) tłumaczenia.

Hebrajskie słowo tłumaczone powszechnie jako Duch (ר֣וּחַ) ma w oryginale nieco inne znaczenie: ono może znaczyć “obecność” lub “nastrój”.

Słowo tłumaczone tradycyjnie jako “Duch” (ר֣וּחַ) jest w oryginale słowem rodzaju neutralnego: może być jednocześnie rodzaju męskiego jak i rodzaju żeskiego.

3. pojęcie hebrajskiego dnia: w przeciwieństwie do polskiego dnia hebrajski dzień zaczyna się ciemnością zapadającego zmierzchu, po której występuje noc, poranek, jasny dzień, i kończy się przed następnym zachodem słońca; w przeciwieństwie do polskiego pojęcia doby hebrajska doba nie opiera się na wymiarze 24 godzin; długość czasu między zmierzchem rozpoczynającym dzień a zachodem słońca który oznacza początek następnego dnia jest bez znaczenia; bez względu na to ile godzin, dni czy nawet lat to miałoby potrwać dzień liczy się od zapadłego zmierzchu do następnego zachodu słońca.

4. pojęcie “rzeczy” stworzonych według zrozumienia kultury hebrajskiej: jako “żywe” liczą się tylko stworzenia, w których ciele płynie krew.

5. pojęcie stworzonego świata

Poprawne tłumaczenie pierwszego błogosławieństwa dla ludzkości zawiera wyraźne polecenie aby ludzie “na nowo uzupełnili” ziemię, tak jakoby ona cierpiała na jakiś niedostatek w porównaniu z jej wcześniejszym stanem, tak jak gdyby przed opisanym w tej Ksiedze aktem stworzenia istniał był jakiś inny świat! Na to jednoznacznie wskazuje zachowany hebrajski oryginał Pisma Świętego i tak powinien on zostać przetłumaczony.

6. stylistykę oryginału: celem zachowania wierności z oryginałem tłumaczenie zachowuje stylistykę oryginału: niedokończnone zdania wymagające domysłu, brakujące słowa wymagające uzupełnienia w Duchu, powtórzenia, bez upiększeń i bez wygładzania, gdyż taki tekst przekazał Stwórca.  

Z powyższego tłumaczenia wynika, co następuje:

  • słowo Elohim posiada gramatyczną końcówkę liczby mnogiej męskiego rodzaju, jednakże zachowuje się jak rzeczownik w liczbie pojedynczej męskiego rodzaju z wyjątkiem wersu 1:26 (prosimy przeczytać przypisy do Rozdziału I);
  • Bóg nie udziela swojego błogosławieństwa ani roślinom ani zwierzętom ani rybom ani ptakom, które nie potrafią się rozmnażać “według swojego rodzaju”, w szczególności roślinom które nie nosą nasienia oraz organizmom modyfikowanym genetycznie: takie rośliny nie są przeznaczone jako pożywienie ani dla człowieka ani dla zwierząt i spożywanie ich jest łamaniem Prawa Bożego.
  • (Spożywanie mięsa jest dopuszczalne na podstawie dalszych rozdziałów Pisma Świętego.)

Porównanie z hebrajskim oryginałem jest możliwe pod adresem:

http://biblehub.com/text/genesis/1-1.htm

Witamy

W obiegu jest aktualnie kilkanaście tłumaczeń Pisma Świętego na język polski. Ich autorzy starali się udostępnić Biblię polskiemu czytelnikowi jako dzieło literatury używając źródeł zaakceptowanych przez instytucje, które ich pracę finansowały. W efekcie dostępne tłumaczenia są w zaskakujący sposób oddalone od oryginału, którego miarą jest najwierniejsze znane tłumaczenie: Authorized King James Version (AKJV), Biblia, która zbudowała Amerykę.

Tłumaczenie AKJV stworzyło podstawy porządku społecznego oparte na zasadach wiary chrześcijańskiej, które Pan Bóg wynagradzał przez kilkaset lat, obdarzając czytelników swoim błogosławieństwem jak żaden inny kraj w zapisanej historii. Pomimo, że AKJV sprawia współcześnie nawet anglojęzycznym czytelnikom poważne trudności, przynajmniej jest dostępna w druku.

Porównywalne tłumaczenie jest natomiast polskojęzycznym czytelnikom aktualnie całkowicie niedostępne i chcemy to zmienić.

Na tej stronie powstaje tłumaczenie Biblii na zasadach AKJV: pozbawione wpływów ziemskich grup interesów oraz wierne oryginałom słowo po słowie, bez żadnego upiększania i ułagodzania. Takie, jak Bóg przekazał swoim posłańcom.

Nie przyjmujemy wsparcia finansowego od nikogo i bez żadnych wyjątków. Darowizny nie będą akceptowane. Prosimy wyłącznie wolontariuszy o umiejętnościach językowych, obdarzonych Duchem Świętym, o wsparcie wiedzą linguistyczną, gdyż to jest projekt olbrzymi w zakresie i odpowiedzialność jest wielka. Pragenimy dać polskiemu czytelnikowi Pismo Święte tak doskonałe, jak sam oryginał.

Niech Pan Bóg nam w tym pomoże i ma swoje Święte Słowo pod swoją opieką, aby dało Życie tym, którzy je przyjmują od Ojca.






Warto przeczytać:

http://www.ecclesia.org/truth/ot_manuscripts.html

http://www.kingjamesbibleonline.org/1611-Bible/

http://scholarsgateway.com/parse/

http://www.scripture4all.org/OnlineInterlinear/OTpdf/gen2.pdf